over Jules
hoe het boek er kwam
een schrijver in de klas?

Jules over hoe het eerste boek er kwam

Als je iets wilt, spant het hele universum samen om je droom te verwezenlijken - Paulo Coelho

"Samenspannen, zoals bij een complot. Daar leek het bij mij wel veel op. Om te beginnen het vinden van een uitgever. Ik zocht een grote uitgeverij die het boek veel publiciteit en promotie zou kunnen geven. Veel schrijvers die mij voorgingen - en ook ik - droomden van dergelijke bekende uitgeverijen. Maar nee, ze wilden het boek niet publiceren en gingen niet met me in zee. Het paste niet bij het type boeken dat ze uitgaven, schreven ze mij in een brief terug. Of: 'veelbelovend, maar we durven het niet aan. Het boek is niet commercieel genoeg.'

Toen kwam er uiteindelijk een kleine uitgeverij, die overigens van iedere schrijver een eerste eigen bijdrage verlangde, die het wel wilde uitgeven. Maar tijdens een kennismakingsgesprek (die verrassend eerlijk en open was) zei een vriendelijke uitgeefster zonder blikken of blozen dat mijn verhaal eigenlijk recht had op een grote uitgeverij, niet die van haarzelf!

Het werd opeens helder voor mijn ogen en in mijn hoofd. Ik besloot de 'eigen bijdrage' te investeren in mijn eigen project: zelfuitgeven. Ik had al eens gelezen over de voordelen en nadelen van boeken in eigen beheer uitgeven, bijvoorbeeld in het Handboek voor Schrijvers. Als het boek uiteindelijk gefinancierd, gecorrigeerd, opgemaakt en gedrukt zou zijn, was ik er natuurlijk nog niet. Dan kwamen de problemen van het promoten, distribueren en verkopen om de hoek kijken. Zou ik thuis met stapels dozen vol onverkochte boeken blijven zitten?

Maar ik wilde niet meer terug, en zo werd Uitgeverij de Woestijnroos geboren. Nu heeft ieder boek een ISBN-nummer nodig om het in de computer van bijvoorbeeld boekhandels te kunnen onderscheiden van alle andere boeken. Maar als kersvers ingeschreven uitgever kreeg ik meteen tien ISBN-nummers voor tien boeken. Jawel, tien!. Ik probeerde uit te leggen dat ik nog maar één boek had geschreven, maar niks hoor! "Nee meneer Looman, hier heeft u er alvast tien"! Het voelde ook als een aanmoediging. En: mijn toekomstige boek had dan toch onderdak gekregen. Een levensecht ISBN-nummer, waardoor alle boekhandels het boek in hun winkelcomputer dus zouden kunnen vinden en herkennen.

Het drukken en uitgeven was opeens heel dichtbij gekomen. En omdat ik redacteur van beroep ben, kon ik mijn verhaal grotendeels zelf corrigeren, op alle blinde vlekken (die ik bij wijze van spreken in mijn ogen had gekregen) na natuurlijk. En opmaken en vormgeven lukte ook aardig. Want dát zijn al jarenlang uit de hand gelopen hobby's van me. Alleen de omslag was een groot probleem. Tekenen kon ik niet, dát wist ik zeker.

Ik moest een goede illustrator vinden. Net als bij die grote uitgevers zette ik weer hoog in. Maar toen illustrator Ien van Laanen (o.a. Harry Potter) liet weten dat ze alleen voor grote uitgeverijen werkte, besloot ik het niet voor minder te doen. Dan ook dát maar zelf! Ik sloeg aan het tekenen. Tot mijn eigen verrassing werden toen toch de vulkanen van Noordeiland en mijn eigen Puff geboren.

Ik kreeg niets waar ik om vroeg, maar ontving alles wat ik nodig had. Bedánkt universum, voor het complot en het samenspannen."